Rhodesian Ridgeback
Mwenyezi Mtawala Cwazi & Daico

17-08-2003, Hoogbezoek van Kamau, Chiga en Zarah.

Zondag was het dan zover, om 14:30 stond en liep ineens de hele tuin vol mensen en vier ridgebacks waarvan drie elkaar meteen op hondse wijze begroeten en door de tuin en het huis joegen.

In no time dook Chiga de vijver in tot verbazing en vermaak van Remy om even later gevolgd te worden door Zarah van Ilse en Johan waarna het drietal het huis binnenvloog tot ontsteltenis en schaamte van de respectievelijke eigenaren :-D

Mij maakt het niet uit, had het huis en het terras weliswaar op orde gemaakt, als goede huisvrouw zijnde *ahum* een appeltaart gebakken en de koelkast vol drank gegooid maar de vloer had ik wijselijk (en lui) enkel gezogen omdat ik al een dergelijke vertoning had verwacht ;-)

Kamau maakte onze verwachtingen meer dan waar, een mooie goed gebouwde reu met een werkelijk fantastisch en rustig karakter. Naar de papegaaien en andere huisdieren keek hij niet om, met de pups was hij oeverloos geduldig en naar ons was hij zeer vriendelijk en aanhalig. Allesbehalve afstandelijk en dat op een rustige en waardige manier. Op zijn gemak deed hij een rondje huiskamer en tuin om vervolgens rustig bij ons op het terras te komen liggen waarbij zoals later bleek ook nog gewoon chips konden eten zonder dat het zelfs maar uit onze handen werd gekeken laat staan dat er naar geaasd werd.

De drie zussen waren even groot, Cwazi stak qua kleur duidelijk af. Zowel Zarah als Chiga hebben donkere oren en een wat donkerder gezicht, waar Cwazi egaal is met zwarte lippen en omlijnde ogen. Cwazi was de enige van de drie met een rode gloed hoewel ze wel lichter van kleur is. 't Was heel erg leuk die drie te zien spelen waarbij het nog even tot een aanvaring kwam tussen Chiga en Cwazi en Remy maar even ingreep waarna het over was en bleef.

We hebben een uurtje of zo in de tuin gezeten en zijn toen naar de Soesterduinen gegaan, compleet met vier honden dus en gewapend met digitale camera's, foto en film. Eenmaal in de duinen barste het stel los en gingen volledig op in hun spel. Schitterend om te zien die drie met Kamau als waardige buffer, af en toe meespelend maar het meestal vanaf een afstandje bekijkend. Ook met de honden die we tegen kwamen gedroeg hij zich trouwens voorbeeldig.

Na de wandeling zijn we terug naar huis gegaan waar we tot laat hebben zitten kletsen terwijl de pups knockout over het terras verspreid lagen ;-) Kortom een hele gezellige dag, leuk om Ilse en Johan weer te zien, leuk de zusjes terug te zien en het feit dat Remy en Liliane met Kamau meekwamen was natuurlijk helemaal fantastisch.

Toen het spul weer richting huis was vertrokken konden wij alleen maar beamen dat wij niet alleen geboft hebben met onze Cwazi, maar ook met mensen als Ilse en Johan en Remy en Liliane. Daar kan menigeen die een nestje op de wereld zet een voorbeeld aannemen! We hebben vreselijk veel foto's genomen die inmiddels op de site staan.

De zaterdag ervoor 16-08, was het trouwens ook nog erg leuk, Cathinka van de RR lijst kwam op bezoek met ridgeback pup Trubbels om samen met de pups naar de duinen te gaan. Trubbels is vijf weken jonger dan Cwazi, maar dat zou je niet zeggen. Hij is zo goed als even groot en woog slechts een kilo minder dan zij. Ik vermoed dat Trubbels een goed gekozen naam is voor deze heer en dat Cathinka haar handen nog (letterlijk) vol gaat krijgen aan hem ;-) De honden hebben zich uitstekend vermaakt, en de baasjes trouwens ook, dus er zal nog wel een vervolg op komen. Ook hiervan zijn de foto's trouwens al op de site te zien.

Vandaag 21-08 vond ik eindelijk de tijd het verhaal af te maken en te plaatsen. Dat komt opzich goed uit want dan kan ik meteen een update geven over haar oorontsteking. Dat druppelen is dus echt drama, vanaf maandag werd het bijna onmogelijk om het 'wassen' 's morgens alleen te doen zonder haar plat op de grond te houden. Als ze me zag met die fles ging ze er al vandoor en zelfs de in het verschiet liggende worst hielp niet meer. Het was zelfs zo erg dat ze dinsdag na het druppelen niet eens meer bij me dorst te komen :-(

Dat vond ik dus vreselijk en nu is het Lieven die haar vasthoudt zodat ik niet alleen de boeman hoef te zijn. Deze week laten we nog even kijken of het over is of niet, ik ruik nog steeds wat dus ik vermoed dat er nog wat zit. Er is ook nog een andere mogelijkheid namelijk, uitspuiten onder een lichte verdoving. Misschien dat we daarvoor kiezen als we nog lang moeten doorgaan met die druppels, Cwazi vind het echt vreselijk en om haar in dit stadium zo te 'martelen' vind ik drie keer niets. Niet dat ze minder enthousiast is in haar begroetingen trouwens, als er iemand thuis komt is ze helemaal door het dolle. Maar zodra je gaat zitten en haar roept wordt ze wantrouwig, en dat lijkt me geen goede ontwikkeling in een fase waarin ze nog steeds vertrouwen moet opbouwen en moet komen.