Rhodesian Ridgeback logo
Onze rhodesian ridgebacks
Nieuws
Mwenyezi Mtawala familie
Dagboek
Rhodesian Ridgeback Foto Album
Stamboom van Cwazi
Gastenboek
Contact
Links
stom plaatje
stom plaatje

Rhodesian Ridgeback
Mwenyezi Mtawala Cwazi & Daico

10-08-2003, Vier maanden oud.

Hallo allemaal,

Vandaag 10-08-2003 vierden wij het heugelijke feit dat ons Cwaazje vier maanden oud is. Vanmorgen gewogen, 16,5 kilo schoon aan de haak.

Niet veel gedaan vandaag, veel te warm en Cwazi had niet veel puf, we durfden het hondenstrand niet aan vanwege een blauwe alg waarschuwing in Huizen. Ik kon over het Nuldernauw verder geen info vinden maar we hebben het risico maar niet genomen. Bovendien was Cwazi wel toe aan een dag lantefanteren. ;-)

Uiteraard heb ik mooi gebruik gemaakt van haar gebrek aan beweeg lust en heb ik er weer vrolijk op los geknipt met de camera.

De rib is inmiddels weer bekeken, en de conclusie was nog niets veranderd... Niets aan de hand, dat trekt wel weg. Het is dus het onderste deel van een rib, het deel wat de rib en het borstbeen verbind, en het zou kunnen komen door klem zitten tijdens de geboorte. Niets erfelijks volgens de DA, en zo als al eerder vermeld is het een vaker voorkomend beeld bij pups dat alleen bij kortharige rassen opvalt en in de meeste gevallen zie je er uiteindelijk niets meer van. Dus wachten we maar gewoon af of het inderdaad (helemaal) wegtrekt als de ribbenkast verder groeit en 'uithard'. En anders wordt het gewoon Quasimodo, what's in a name huh? ;-)

Gisteren was de laatste puppytraining. Ging hartstikke goed en het was een leuke les, alle geleerde commando's werden behandeld en verder werd de les besteed aan angst en reactie hond en baas. Wim de instructeur liep na de uitleg met een alarmpistool rond. Op knal één keek Cwazi even om, aan haar verdere houding veranderde helemaal niets, op knal twee gaf ze hoegenaamd geen enkele reactie ;-) Verbaasde me niet, onweer doet haar ook niets en een tijdje geleden ging er hier vlakbij ook een illegale knaller af waarop ze alleen richting geluid keek. Iedereen kreeg een diplomaatje mee naar huis.

En nu? Nu heb ik samen met Vanessa een plekje aangevraagd voor de ringtraining bij Kynologenclub Zoys in Amersfoort.

Ringtraining? Wat is dat?

Ringtraining is een cursus gericht op het voorbereiden van hond en baas op shows. Hoor ik je nu grinniken? Dan heb je zeker nog niet gekeken naar de foto serie van vandaag, kijk nog maar eens goed dan en zeg nu zelf, zo'n uitzonderlijk mooi exemplaar mag je de buitenwereld toch zeker niet onthouden? *Lach* Maar even serieus dus, ik verwacht dat ik dat show gebeuren helemaal niet leuk vind, maar een keertje naar de clubmatch van de Rhodesian Ridgebacks lijkt me wel grappig, gewoon om te horen wat de experts nu vinden van jouw moeders mooiste. Stel dat we trouwens ooit een pup van onze eigen Cwazi zouden willen dan is één van de eisen van de rasvereniging dat beide ouders minimaal twee maal een uitmuntend hebben gekregen op show of clubmatch. Dus mochten we dat ooit serieus overwegen dan is het wel prettig als je wat ervaring hebt en hond en baas weten hoe het op zo'n dag in zijn werk gaat. Vanessa gaat dus mee met Fudge de labrador, dus gezellig wordt het in elk geval. De cursus is zes lessen voor 20 euro, dus daar hoeven we het niet voor te laten ;-)

Afgelopen week zijn we met Cwazi wezen kamperen op het Erkemederstrand, van maandag tot vrijdag middenin de hittegolf dus :-) Samen met Marco en Cwazi arriveerden we maandagmiddag op de camping, spul opgezet en meteen maar naar het strand gegaan want het was smoorheet. 's Avonds kwam Lieven met het vlees voor de barbecue en koud bier om mee te eten. Dat hebben we de hele week zo gedaan op donderdag na want toen is ook Lieven blijven slapen en hadden we de hele vrijdag lekker samen op het strand. Cwazi vond het allemaal prachtig, vooral het bij ons in bed in de tent slapen vond ze het einde, de eerste nacht lag ze al om 22:00 plat om er pas om 10:00 in de ochtend weer uit te willen voor een plasje! Die dacht zeker dat ze in het paradijs was beland ;-) Overdag zochten Marco en ik een wat rustige stek op het lange strand om te voorkomen dat Cwazi vijf dagen lang amper zou slapen overdag en met veel (te) grote honden (te) hard zou ravotten. Dat ging erg goed, ze nam haar rust zelf wel en aangezien het niet druk was waar wij gingen liggen had ze ook de mogelijkheid te gaan slapen waar en wanneer ze wou.

Spelen, slapen, zwemmen en eten dus en voor toe bij ons in bed. Hoezo hondenleven?

De zondag ervoor heeft ze een rit op een koets gemaakt, bij Cathy en Nico. Dat vond ze ook prachtig, met haar neus in de wind op de koets, en nergens van schrikken ondanks het hevige piepen en kraken van het karretje. De konijnen aldaar vond ze ook zeer boeiend, het aanbod van de meiden om een konijn los te laten heb ik maar afgewezen... Geen idee wat ze zou doen spelen of killen, maar Cwazi bijt overal in en met die grote poten op een konijn tikken al dan niet om te spelen leek me voor dat beest ook geen fijn idee ;-)

En verder? Verder gaat het allemaal zijn gangetje. Sinds de laatste entry in het dagboek geen ongelukjes meer in huis gehad. Eten gaat goed, ze eet het binnen een paar minuten schoon op en ze groeit netjes zonder uitschieters. Ze begint nu te wisselen, 1 van haar voortandjes zit wat los en je kan er een punt van de nieuwe tand onder zien. Ze is speels en soms helemaal gek maar niet overmatig druk. Zeker niet met dit warme weer. Wat ze wel doet als we niet uitkijken is de hele tuin omgraven, in de vijver plassen en alles wat eetbaar is en binnen bereik probeert ze mee te pikken. Luisteren gaat best goed, maar soms heeft ze bananen in haar oren. Ze is waaks, zo koppig en eigenwijs als een (RR) pup kan zijn maar evengoed erg leergierig en vooral trainen met snoepjes vind ze dermate leuk dat ze zelf van alles gaat verzinnen om dat snoepje te verdienen. :-D Ze zou dolgraag met de katten spelen maar dat is niet wederzijds. Enne *grin* we zitten vol krassen omdat ze nogal eens tegen je blote benen opspringt of op het strand dwars over je heen rent... Bovenal is ze verschrikkelijk lief en aanhalig en kruipt nog steeds het liefst op schoot al past dat niet zo makkelijk meer ;-) Ogen in ons achterhoofd hebben we wel nodig, want hoewel ze binnen niets sloopt, (de tuin is een heel ander verhaal) wordt wel alles wat rondslingerd mee genomen naar tuin of bench.

Hoort er allemaal bij, we lachen ons rot om haar en met dat koppie van d'r is het onmogelijk om boos te worden als ze weer met een tuinplant naar binnen komt rennen of naar buiten met een stuk wasgoed uit de slaapkamer ;-)

Zo, zijn jullie weer helemaal bij. Binnenkort komt Ilse de fokster op bezoek met Cwazi's zusje Mwenyezi Mtawala Ckinyemi (Zarah in de volksmond) en dan laat ik uiteraard weten hoe dat verlopen is. We zijn super nieuwsgierig naar zus Zarah, van wie trouwens nu foto's op de website van Ilse staan. http://users.skynet.be/ridgeback.chiva.kito/

Tot dan :-D