Rhodesian Ridgeback
Mwenyezi Mtawala Cwazi & Daico

08-06-2003: Dag twee, de schone slaapster.

Vandaag is Cwazi erg rustig, het arme dier is vast doodop door alle indrukken van gisteren. Hoewel ze niet heeft lopen jammeren staat het als een paal boven water dat het gisteren een zeer stressvolle dag is geweest voor haar. Waarschijnlijk beseft ze ook nu pas echt dat ze haar moeder, Kito (de RR reu van Johan en Ilse), broers, zusjes en Ilse en Johan kwijt is.

Bovendien is haar maag iets van steek, ik vermoed dat dit te maken heeft met de spanning maar ook met het drinken uit de vijver. Nu de afrastering af is kan ze niet meer bij de vijver voorin de tuin, dat is die uit welke ze dronk, die op het terras ligt iets dieper en daar kan ze moeilijk bij. Omdat dit de vijver is waar ze in plonsde is ze iets terughoudender in het vooroverhangen ;-) Als ze het toch weer gaat doen zetten we er wel iets omheen tot ze wat ouder is en het kan hebben.

*grinnik* Wat kan zo'n klein hondje een stink windjes laten zeg!!

Ze eet ook minder graag dan gisteren, haar ontbijt ging goed maar haar middagmaal at ze met tussen het slapen door steeds een hapje. Haar avond eten dito en dat staat er nu nog half.

Ondanks de regen en het onweer (waarop ze niet reageerde) is alweer de hele dag zonder 'ongelukjes' verlopen :-). Het zindelijk maken verloopt dus vooralsnog op rolletjes, en dat is zeker te danken aan het feit dat ze bij Ilse en Johan al zo gewend was aan het buiten zijn!

Tegen het avondeten drong het ineens tot me door dat ze vrijwel de gehele dag op schoot had gelegen. Vanwege de regen waardoor wij bijna de hele dag binnen waren en de motor gp hadden zitten kijken, en Lieven en Ruben ook nog eens naar tennis, was er afwisselend steeds wel iemand die op de grond ging zitten. We hebben namelijk als regel ingesteld dat ze niet op de bank mag, dus ook niet nu voor het gemak op de bank op schoot. Wil je de pup op schoot, dan ga je maar op de grond zitten en zie je maar of ze komt. *grinnik* En dat deed ze dus constant. Een valkuil waar we met open ogen instonken. Begrijpelijk natuurlijk, weiger jij maar eens een pup dat met lodderige slaapoogjes en kreunend en piepend naar je gaat zitten kijken, blijf dan maar eens stoer met je gat op de bank zitten. ;-)

Dus werd er een Cwazi negeer tijdje ingelast voor (en tijdens uiteraard) het eten. Sjonge wat is dat moeilijk, een piepende pup negeren. Het werkte echter geweldig! We konden buiten eten omdat het even droog was en een tijd heeft ze zichzelf lopen vermaken met het proberen uitgraven van een plant om vervolgens in het aldus ontstane gat een lege plastic melkfles te proppen. Pogingen zonder opgemerkt te worden de fles die soms onder tafel rolde weg te gooien om haar zodoende te doen stoppen graven mislukten hopeloos. Vastbesloten keerde ze steeds opnieuw terug naar haar graafwerk haar RR-zijn wat betreft koppigheid tentoonspreidend.

Conclusie tot nog toe is dat ze in heel veel opzichten lijkt op Mischa als pup, en in een boel ook niet. Mischa vond het niet prettig als een baby op zijn rug in je armen te liggen, Cwazi rolt zichzelf zo. Mischa had als pup al de neiging iets te hard in je vingers te bijten (en als volwassen hond was zijn happen en graaien met poten ook al snel te hard hoewel nooit bedoeld om je te bezeren), Cwazi is heel zacht en likt eerder dan ze hapt. Mischa had een hekel aan koud en nat, Cwazi gaat rustig op het natte terras helemaal plat op de grond liggen. (uit zichzelf dus.)

Ze lijkt slim en super gevoelig te zijn, en heel erg aanhankelijk. Daarnaast zou het me niet verbazen als ze behoorlijk waaks wordt, als er een geluid in de tuin is blaft ze geluidloos. (dat typische geluid dat lijkt op korte blazende uithalen gepaard aan dezelfde houding als wanneer ze alert blaffen). Verder verwacht ik dat we bij haar extra alert moeten zijn om 'om de vinger wikkel activiteiten'.

Hopelijk is ze morgen wat hersteld van haar stress van de eerste dag, ik wou dan Vanessa (vriendin en dierenarts) vragen even langs te komen met haar labrador pup. Ondertussen is het 02:00. Cwazi ligt als een roosje te slapen, ze is toen wij opstonden van tafel in haar bench gaan liggen en alleen om 23:30 even wakker geweest om buiten een plas te doen. Slapen ga ik nu ook doen, dit keer mag Lieven de laatste plas regelen en heb ik 'ochtend dienst'. Fijn dat het Pinksteren is en we morgen niet meteen moeten werken...