Rhodesian Ridgeback
Mwenyezi Mtawala Cwazi & Daico

26-10-2004, Op visite en kinderboerderij.

De ochtend verliep eigenlijk als die ervoor met het verschil dat ik nog vermoeider opstond omdat ik veel te lang was blijven zitten gisteravond. Vervolgens mijn moeder gebeld voor een afspraak. Ik besloot met Daico alleen naar mams te gaan, vier honden op een flatje is wat veel en Cwazi en mams haar Duitse Pincher maken nogal wat leven samen. Mama woont naast een kinderboerderij, en hoewel je er wel niet op mag met je hond kun je er wel omheen lopen. Daico stond al snel neus aan snavel met een woedend sissende gans, gelukkig zat er een hek omheen. Prachtig om te zien hoe Daico wel zijn staart liet zakken maar zijn nieuwsgierigheid het won. Die staart komt trouwens ook erg snel weer omhoog bij meneer, loodrecht vaak ;-) Hij blafte niet tegen de beesten en maakte ook geen aanstalten er op te jagen. Helaas konden we niet bij de konijnen en de varkens en moesten we het doen met hetgeen naar het hek kwam, kippie, kalkoen, gans en een ree. Misschien zondag maar naar de dierentuin ofzo als het een beetje weer is, hoewel meneer natuurlijk niet gedragen wil worden en hij dan erg veel zou moeten lopen...

Bij mama in huis liep hij zonder schroom de boel te verkennen, de kennismaking met Trevor en Roxanne (tja herplaats honden beide en die hadden al een naam) hadden we buiten al gedaan tijdens het rondje kinderboerderij. Terwijl wij zaten te lunchen is hij braaf gaan slapen nadat hij nog even een vruchteloze poging had gedaan onder veel geblaf Trevor tot een spelletje te verleiden.

Onderweg naar huis moest ik nog vreselijk om hem lachen omdat hij heen na 2 snoepjes doorhad dat het gewenst was dat hij op de voorstoel zou blijven en ging zitten. Nu zei ik enkel braaf en kreeg ie het snoepje als hij ging liggen. Dat smoelwerk toen hij op zijn gat naar me zat te kijken, 'Nou! Kijk dan! Je ziet toch dat ik zit? Je zegt toch dat ik braaf ben, kom op met die brokjes!.' Geweldig onweerstaanbaar is hij dan :-)

De middag werd afgesloten met een wandeling in het bos waarbij Daico tot zijn ergernis ondanks protest door Lieven werd gedragen. Het was helemaal niet de bedoeling dat hij mee zou gaan, ik had met alleen Cwazi gewild maar Marco had training en Daico zou dan alleen moeten blijven. Daarna en na het eten hebben we ze eigenlijk geen van beiden nog gehoord.