Rhodesian Ridgeback
Mwenyezi Mtawala Cwazi & Daico

17-10-2004, Full house...

Om 07:30 ging mijn wekker, aangezien Ruben rond 04:00 thuis zou komen en ik ook inderdaad had gehoord dat dit gebeurd was. Om even voor 04:00 was ik wakker geworden van het Daico concert, gelukkig zonder bis nummers ditmaal en was de show in vijf minuten over. De bench was droog, kijk, dat zijn berichten op de vroege ochtend. Plasje laten doen en buiten was te zien dat hij vannacht ook nog had gepoept. Na het eten maar weer terug in bed en nog even doorgeslapen. De rest van het huis (Marco was inmiddels ook weer thuis) lag ook nog te pitten. Niet zoveel gedaan die dag, met Marco en de honden wezen wandelen en in de duinen en boel ridgebacks tegen gekomen. Daico treed alles en iedereen vrij onverschrokken tegemoet. Je lacht je rot om dat beestje, met zijn ongelofelijk vertederende koppie en die onweerstaanbaar lieve oogjes die je vol vertrouwen aanstaren. Ondertussen gedraagt het zich als een ouwe kerel, kermen, steunen, kreunen en klagen over elke haar die dwars ligt. Kreunend en steunend gaat het liggen, kreunend en steunend staat het op, laat ie zich dragen en neerzetten en mokt ie over elke beweging die je maakt als hij op schoot ligt.

Vreselijk koddig hoe hij al Cwazi haar speeltjes in ZIJN bench sleept, vanaf dag 1 weet waar het water staat, hoe je weer naar binnen moet. Hoe hij weet dat hij tussen mijn benen kan schuilen als hij Cwazi loeihard heeft gebeten op privé-plekjes en ze stuiterend achter hem aan komt.. Hoe hij ook al weet dat hij onder tafel en stoelen veilig is voor haar meppende poten (hoewel ze dat heel voorzichtig doet). Hoe hij haar grommend naar de keel vliegt en zij dan op haar rug gaat liggen en het plezier haar uit de ogen straalt. En als je nog niet van Cwazi hield, dan wordt je nu verliefd. Nog steeds mag hij niet bij haar gaan liggen, maar dat ze blij met hem is staat als een paal boven water.

Lieven komt thuis en samen zijn we shoarma gaan halen, met Daico. Die stal uiteraard de show daarbinnen en verblikte of verbloosde niet bij alle aandacht. Ook Lieven was moe van zijn weekend en wou bijtijds naar bed, maar hij zou dan wel om 04:00 even eruit om Daico een plas te laten doen. Dus om even na 24:00 deed ik de benches dicht en vertrok eveneens richting slaapkamer. Ik was de kamer nog niet uit of het alarm sloeg aan. Het duurt allemaal niet zo heel erg lang maar de herrie is werkelijk oorverdovend en snijdt je door merg en been, alsof je het beestje ik weet niet wat aan doet, vreselijk. Hoe dan ook, Lieven stond om 04:00 op en natuurlijk werd ook ik wakker. Blijkbaar was ik niet duidelijk geweest want ipv even snel uit te laten en weer terug in bed te komen waren alle lichten aan en werd er vrolijk gespeeld. Sja... dit werd weer een alarm sessie :-(. De bench was trouwens nat dus dat was balen...